李白飲到醉茫茫，要求力士脫鞋，貴妃磨墨，寫出的文章。
  詩名 : 清  平  調 cīng bing diāu
 作者：李白 zok ziah: li bik  詩體:樂府 sī tè: ghak hù
(一):雲想衣裳花想容，hŭn siòng ī siŏng hua siòng iŏng
       春風拂檻露華濃。cūn hong hut lām lo hūa lŏng
       若非群玉山頭見，riok hui gun ghiok sān tiŭ gian
       會向瑤臺月下逢。hue hiong iāu dăi ghuat ha hŏng 
(二):一枝濃豔露凝香，it zi lōng iām lo ghīng hiong 
       雲雨巫山枉斷腸。hūn ù bhū san òng duan diŏng
       借問漢宮誰得似，zià bhūn hàn giong sŭi dek sū 
       可憐飛燕倚新妝。kor liăn hūi ian ì sīn zong
(三):名花傾國兩相歡，bhīng hua kīng gok liòng siōng huan
       常得君王帶笑看。siong dek gūn ŏng dài ciau kan   
       解識春風無限恨，gai sek cūn hong bhū han hūn
       沈香亭北倚闌干。dīm hiong ding bok ī lān gan