人間難得幾回聞的正統河洛漢語吟唱的「清平調」
        詩 名 : 清  平  調   cīng bing diāu
作者:李 白 zok ziah: li bik  詩體:樂府 sī tè: ghak hù
(一): 雲想衣裳花想容，hŭn siòng ī siŏng hua siòng iŏng
        春風拂檻露華濃。cūn hong hut lām lo hūa lŏng
        若非群玉山頭見，riok hui gun ghiok sān tiŭ gian
        會向瑤臺月下逢。hue hiong iāu dăi ghuat ha hŏng 
(二):一枝濃豔露凝香，it zi lōng iām lo ghīng hiong 
       雲雨巫山枉斷腸。hūn ù bhū san òng duan diŏng
       借問漢宮誰得似，zià bhūn hàn giong sŭi dek sū 
       可憐飛燕倚新妝。kor liăn hūi ian ì sīn zong
(三):名花傾國兩相歡，bhīng hua kīng gok liòng siōng huan
       常得君王帶笑看。siong dek gūn ŏng dài ciau kan   
       解識春風無限恨，gai sek cūn hong bhū han hūn
       沈香亭北倚闌干。dīm hiong ding bok ī lān gan